सोमवती अमावस्येची कहाणी

एक गरीब ब्राम्हण कुटुंब होते. त्या कुटुंबात पती-पत्नीशिवाय एक मुलगी राहत होती. ही मुलगी वयात आली तरी तिचे लग्न होत नसे. याबाबत तिच्या वडिलांनी एके दिवशी घरी आलेल्या ब्राम्हणाला या मागचे कारण विचारले. त्यानंतर साधूने तिचा हात पाहिला असता तिच्या हातावर विवाहाच्या रेषा नसल्याचे सांगितले. दरम्यान, वडिलांनी यावर उपाय काय करावा, असे विचारले. त्यावेळी साधूने सांगितले की बाजूच्या गावात एक सोनी नावाची धोबीण राहते. ही स्त्री तिच्या मुला आणि सूनेसोबत राहते. ही धोबीण स्त्री सुसंस्कृत आणि आपल्या पतीशी एकनिष्ठ आहे. त्यामुळे तुमच्या मुलीने तिची सेवा केली आणि धोबीणीने तिच्या भांगाचे कुंकू तुझ्या मुलीच्या डोक्याला लावले तर तुझ्या मुलीच्या आयुष्यातील सर्व दोष दूर होतील. त्यानंतर ब्राम्हणाने ही गोष्ट आपल्या पत्नीला सांगितली.

त्यानंतर मुलीने धोबीणीची सेवा करण्यास सुरुवात केली. ही मुलगी दररोज पहाटेच्या अंधारात येऊन सगळी कामे करत असे. यावर एक दिवस धोबीण स्त्री तिच्या सुनेला म्हणाली तू दररोज सकाळी सर्व कामे करतेस कळत देखील नाही. यावर सून म्हणाली, मी नाही करत. मला तर वाटले तुम्ही करता. दोघीही कामे करत नाही. मग कोण कामे करते? असा प्रश्न या दोघांना पडला. त्यानंतर त्यांनी लक्ष ठेवण्याचे ठरवले. त्या दरम्यान, ब्राम्हणाची मुलगी येते आणि कामे करते. ती काम करुन घरी परतत असताना सोनी तिला अडवते आणि माझ्या घरी येऊन तू काम का करतेस? अशी विचारणा करते. त्यावर ब्राम्हणाची मुलगी संताने सांगितलेली सर्व गोष्ट त्या सोनी धोबीणीला सांगते. त्यानंतर ही सर्व गोष्ट ऐकल्यानंतर धोबीण तिच्या भांगाचे कुंकू त्या मुलीच्या भांगात भरते आणि त्याचवेळी धोबीणीचा आजारी असलेल्या नवऱ्याचे निधन होते. त्यावेळी ब्राम्हणीला ती निघून जाताना एक पिंपळाचे झाड दिसते. योगायोगाने त्यादिवशी सोमवती अमवास्या असते. दरम्यान, धोबीण त्या पिंपळाच्या झाडाला १०८ वेळा प्रदक्षिणा मारते आणि नंतर पाणी घेते. ती हे करताच तिच्या नवऱ्याच्या जीवात जीव येतो. त्यामुळे या व्रताचे पालन करणाऱ्याला शाश्वत फळ मिळते, अशी मान्यता आहे.

somvati amavasya kahani