श्री बगलामुखी कवचम् – ३ (विश्वविजयम्)
कैलासाचलमध्यगं पुरहरं शान्तं त्रिनेत्रं शिवं
वामस्था गिरिजा प्रणम्य कवचं भूतिप्रदं पृच्छति ।
देवी श्रीबगलामुखी रिपुकुलारण्याग्निरूपा च या
तस्याः शापविमुक्त मन्त्रसहितं प्रीत्याऽधुना ब्रूहि माम् ॥ १ ॥
श्रीशङ्कर उवाच ।
देवी श्रीभववल्लभे शृणु महामन्त्रं विभूतिप्रदं
देव्या वर्मयुतं समस्तसुखदं साम्राज्यदं मुक्तिदम् ।
तारं रुद्रवधू विरिञ्चिमहिला विष्णुप्रिया कामयुक्
कान्ते श्रीबगलानने मम रिपून् नाशाय युग्मं त्विति ॥ २ ॥
ऐश्वर्याणि पदं च देहि युगलं शीघ्रं मनोवाञ्छितं
कार्यं साधय युग्मयुक्छिववधू वह्निप्रियान्तो मनुः ।
कंसारेस्तनयं च बीजमपरा शक्तिश्च वाणी तथा
कीलं श्रीमिति भैरवर्षिसहितं छन्दो विराट् सम्युतम् ॥ ३ ॥
स्वेष्टार्थस्य परस्य वेत्ति नितरां कार्यस्य सम्प्राप्तये
नानाऽसाध्यमहागदस्य नियतं नाशाय वीर्याप्तये ।
ध्यात्वा श्रीबगलाननां मनुवरं जप्त्वा सहस्राख्यकं
दीर्घैः षट्कयुतैश्च रुद्रमहिलाबीजैर्विन्यस्याङ्गके ॥ ४ ॥
ध्यानम् –
सौवर्णासनसंस्थितां त्रिनयनां पीतांशुकोलासिनीं
हेमाभाङ्गरुचिं शशाङ्कमुकुटां स्रक्चम्पकस्रग्युताम् ।
हस्तैर्मुद्गरपाशबद्धरसनां सम्बिभ्रतीं भूषणै-
-र्व्याप्ताङ्गीं बगलामुखीं त्रिजगतां संस्तम्भिनीं चिन्तयेत् ॥ ५ ॥
विनियोगः –
अस्य श्रीबगलामुखी ब्रह्मास्त्रमन्त्र कवचस्य भैरव ऋषिः विराट् छन्दः श्रीबगलामुखी देवता क्लीं बीजं ऐं शक्तिः श्रीं कीलकं मम परस्य च मनोभिलषितेष्टकार्यसिद्धये विनियोगः ।
ऋष्यादिन्यासः –
भैरव ऋषये नमः शिरसि ।
विराट् छन्दसे नमः मुखे ।
श्रीबगलामुखी देवतायै नमः हृदि ।
क्लीं बीजाय नमः गुह्ये ।
ऐं शक्तये नमः पादयोः ।
श्रीं कीलकाय नमः सर्वाङ्गे ।
करन्यासः –
ओं ह्रां अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।
ओं ह्रीं तर्जनीभ्यां नमः ।
ओं ह्रूं मध्यमाभ्यां नमः ।
ओं ह्रैं अनामिकाभ्यां नमः ।
ओं ह्रौं कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।
ओं ह्रः करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ।
अङ्गन्यासः –
ओं ह्रां हृदयाय नमः ।
ओं ह्रीं शिरसे स्वाहा ।
ओं ह्रूं शिखायै वषट् ।
ओं ह्रैं कवचाय हुम् ।
ओं ह्रौं नेत्रत्रयाय वौषट् ।
ओं ह्रः अस्त्राय फट् ।
मन्त्रोद्धारः –
ओं ह्रीं ऐं श्रीं क्लीं श्रीबग लानने मम रिपून् नाशय नाशय ममैश्वर्याणि देहि देहि शीघ्रं मनोवाञ्छितकार्यं साधय साधय ह्रीं स्वाहा ।
कवचम् –
शिरो मे पातु ओं ह्रीं ऐं श्रीं क्लीं पातु ललाटकम् ।
सम्बोधनपदं पातु नेत्रे श्रीबगलानने ॥ १ ॥
श्रुतौ मम रिपून् पातु नासिकां नाशयद्वयम् ।
पातु गण्डौ सदा मामैश्वर्याण्यन्तं तु मस्तकम् ॥ २ ॥
देहि द्वन्द्वं सदा जिह्वां पातु शीघ्रं वचो मम ।
कण्ठदेशं मनः पातु वाञ्छितं बाहुमूलकम् ॥ ३ ॥
कार्यं साधयद्वन्द्वं तु करौ पातु सदा मम ।
मायायुक्ता तथा स्वाहा हृदयं पातु सर्वदा ॥ ४ ॥
अष्टाधिकचत्वारिंशद्वर्णाढ्या बगलामुखी ।
रक्षां करोतु सर्वत्र गृहेऽरण्ये सदा मम ॥ ५ ॥
ब्रह्मास्त्राख्यो मनुः पातु सर्वाङ्गे सर्वसन्धिषु ।
मन्त्रराजः सदा रक्षां करोतु मम सर्वदा ॥ ६ ॥
ओं ह्रीं पातु नाभिदेशं कटिं मे बगलाऽवतु । [ह्लीं]
मुखिवर्णद्वयं पातु लिङ्गं म े मुष्कयुग्मकम् ॥ ७ ॥
जानुनी सर्वदुष्टानां पातु मे वर्णपञ्चकम् ।
वाचं मुखं तथा पदं षड्वर्णाः परमेश्वरी ॥ ८ ॥
जङ्घायुग्मे सदा पातु बगला रिपुमोहिनी ।
स्तम्भयेति पदं पृष्ठं पातु वर्णत्रयं मम ॥ ९ ॥
जिह्वां वर्णद्वयं पातु गुल्फौ मे कीलयेति च ।
पादोर्ध्वं सर्वदा पातु बुद्धिं पादतले मम ॥ १० ॥
विनाशयपदं पातु पादाङ्गुल्योर्नखानि मे ।
ह्रीं बीजं सर्वदा पातु बुद्धीन्द्रियवचांसि मे ॥ ११ ॥
सर्वाङ्गं प्रणवः पातु स्वाहा रोमाणि मेऽवतु ।
ब्राह्मी पूर्वदले पातु चाग्नेयां विष्णुवल्लभा ॥ १२ ॥
माहेशी दक्षिणे पातु चामुण्डा राक्षसेऽवतु ।
कौमारी पश्चिमे पातु वायव्ये चापराजिता ॥ १३ ॥
वाराही चोत्तरे पातु नारसिंही शिवेऽवतु ।
ऊर्ध्वं पातु महालक्ष्मीः पाताले शारदाऽवतु ॥ १४ ॥
इत्यष्टौ शक्तयः पान्तु सायुधाश्च सवाहनाः ।
राजद्वारे महादुर्गे पातु मां गणनायकः ॥ १५ ॥
श्मशाने जलमध्ये च भैरवश्च सदाऽवतु ।
द्विभुजा रक्तवसनाः सर्वाभरणभूषिताः ।
योगिन्यः सर्वदा पान्तु महारण्ये सदा मम ॥ १६ ॥
इति ते कथितं देवि कवचं परमाद्भुतम् ।
श्रीविश्वविजयं नाम कीर्तिश्रीविजयप्रदम् ॥ १७ ॥
अपुत्रो लभते पुत्रं धीरं शूरं शतायुषम् ।
निर्धनो धनमाप्नोति कवचस्यास्य पाठतः ॥ १८ ॥
जपित्वा मन्त्रराजं तु ध्यात्वा श्रीबगलामुखीम् ।
पठेदिदं हि कवचं निशायां नियमात् तु यः ॥ १९ ॥
यद्यत्कामयते कामं साध्यासाध्ये महीतले ।
तत्तत्काममवाप्नोति सप्तरात्रेण शङ्करी ॥ २० ॥
गुरुं ध्यात्वा सुरां पीत्वा रात्रौ शक्तिसमन्वितः ।
कवचं यः पठेद्देवि तस्याऽसाध्यं न किञ्चन ॥ २१ ॥
यं ध्यात्वा प्रजपेन्मन्त्रं सहस्रं कवचं पठेत् ।
त्रिरात्रेण वशं याति मृत्युं तं नात्र संशयः ॥ २२ ॥
लिखित्वा प्रतिमां शत्रोः सतालेन हरिद्रया ।
लिखित्वा ह्यदि तं नाम तं ध्यात्वा प्रजपेन्मनुम् ॥ २३ ॥
एकविंशद्दिनं यावत् प्रत्यहं च सहस्रकम् ।
जप्त्वा पठेत् तु कवचं चतुर्विंशतिवारकम् ॥ २४ ॥
संस्तम्भं जायते शत्रोर्नात्र कार्या विचारणा ।
विवादे विजयं तस्य सङ्ग्रामे जयमाप्नुयात् ॥ २५ ॥
श्मशाने च भयं नास्ति कवचस्य प्रभावतः ।
नवनीतं चाभिमन्त्र्य स्त्रीणां दद्यान्महेश्वरि ॥ २६ ॥
वन्ध्यायां जायते पुत्रो विद्याबलसमन्वितः ।
श्मशानाङ्गारमादाय भौमे रात्रौ शनावथ ॥ २७ ॥
पादोदकेन स्पृष्ट्वा च लिखेल्लोहशलाकया ।
भूमौ शत्रोः स्वरूपं च हृदि नाम समालिखेत् ॥ २८ ॥
हस्तं तद्धृदये दत्वा कवचं तिथिवारकम् ।
ध्यात्वा जपेन्मन्त्रराजं नवरात्रं प्रयत्नतः ॥ २९ ॥
म्रियते ज्वरदाहेन दशमेऽह्नि न संशयः ।
भूर्जपत्रेष्विदं स्तोत्रमष्टगन्धेन संलिखेत् ॥ ३० ॥
धारयेद्दक्षिणे बाहौ नारी वामभुजे तथ ा ।
सङ्ग्रामे जयमाप्नोति नारी पुत्रवती भवेत् ॥ ३१ ॥
ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि नैव कृन्तति तं जनम् ।
सम्पूज्य कवचं नित्यं पूजायाः फलमालभेत् ॥ ३२ ॥
बृहस्पतिसमो वापि विभवे धनदोपमः ।
कामतुल्यश्च नारीणां शत्रूणां च यमोपमः ॥ ३३ ॥
कवितालहरी तस्य भवेद्गङ्गाप्रवाहवत् ।
गद्यपद्यमयी वाणी भवेद्देवीप्रसादतः ॥ ३४ ॥
एकादशशतं यावत् पुरश्चरणमुच्यते ।
पुरश्चर्याविहीनं तु न चेदं फलदायकम् ॥ ३५ ॥
न देयं परशिष्येभ्यो दुष्टेभ्यश्च विशेषतः ।
देयं शिष्याय भक्ताय पञ्चत्वं चान्यथाप्नुयात् ॥ ३६ ॥
इदं कवचमज्ञात्वा भजेद्यो बगलामुखीम् ।
शतकोटिं जपित्वा तु तस्य सिद्धिर्न जायते ॥ ३७ ॥
दाराढ्यो मनुजोऽस्य लक्षजपतः प्राप्नोति सिद्धिं परां
विद्यां श्रीविजयं तथा सुनियतं धीरं च वीरं वरम् ।
ब्रह्मास्त्राख्यमनुं विलिख्य नितरां भूर्जेऽष्टगन्धेन व ै
धृत्वा राजपुरं व्रजन्ति खलु ये दासोऽस्ति तेषां नृपः ॥ ३८ ॥
इति विश्वसारोद्धारतन्त्रे पार्वतीश्वरसंवादे विश्वविजयं नाम श्री बगलामुखी कवचम् ॥
sri bagalamukhi kavacham 3