युद्धकाण्ड अष्टात्रिंशः

॥ सुवेलारोहणम् ॥

स तु कृत्वा सुवेलस्य मतिमारोहणं प्रति ।

लक्ष्मणानुगतो रामः सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ १ ॥

विभीषणं च धर्मज्ञमनुरक्तं निशाचरम् ।

मन्त्रज्ञं च विधिज्ञं च श्लक्ष्णया परया गिरा ॥ २ ॥

सुवेलं साधुशैलेन्द्रमिमं धातुशतैश्चितम् ।

अध्यारोहामहे सर्वे वत्स्यामोऽत्र निशामिमाम् ॥ ३ ॥

लङ्कां चालोकयिष्यामो निलयं तस्य रक्षसः ।

येन मे मरणान्ताय हृता भार्या दुरात्मना ॥ ४ ॥

येन धर्मो न विज्ञातो न तद्वृत्तं कुलं तथा ।

राक्षस्या नीचया बुद्ध्या येन तद्गर्हितं कृतम् ॥ ५ ॥

तस्मिन्मे वर्तते रोषः कीर्तिते राक्षसाधमे ।

यस्यापराधान्नीचस्य वधं द्रक्ष्यामि रक्षसाम् ॥ ६ ॥

एको हि कुरुते पापं कालपाशवशं गतः ।

नीचेनात्मापचारेण कुलं तेन विनश्यति ॥ ७ ॥

एवं सम्मन्त्रयन्नेव सक्रोधो रावणं प्रति ।

रामः सुवेलं वासाय चित्रसानुमुपारुहत् ॥ ८ ॥

पृष्ठतो लक्ष्मणश्चैनमन्वगच्छत्समाहितः ।

सशरं चापमुद्यम्य सुमहद्विक्रमे रतः ॥ ९ ॥

तमन्वरोहत्सुग्रीवः सामात्यः सविभीषणः ।

हनुमानङ्गदो नीलो मैन्दो द्विविद एव च ॥ १० ॥

गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ।

पनसः कुमुदश्चैव हरो रम्भश्च यूथपः ॥ ११ ॥

जाम्बवांश्च सुषेणश्च ऋषभश्च महामतिः ।

दुर्मुखश्च महातेजास्तथा शतवलिः कपिः ॥ १२ ॥

एते चान्ये च बहवो वानराः शीघ्रगामिनः ।

ते वायुवेगप्रवणास्तं गिरिं गिरिचारिणः ॥ १३ ॥

अध्यारोहन्त शतशः सुवेलं यत्र राघवः ।

ते त्वदीर्घेण कालेन गिरिमारुह्य सर्वतः ॥ १४ ॥

ददृशुः शिखरे तस्य विषक्तामिव खे पुरीम् ।

तां शुभाः प्रवरद्वारां प्राकारपरिशोभिताम् ॥ १५ ॥

लङ्कां राक्षससम्पूर्णां ददृशुर्हरियूथपाः ।

प्राकारचयसंस्थैश्च तथा नीलैर्निशाचरैः ॥ १६ ॥

ददृशुस्ते हरिश्रेष्ठाः प्राकारमपरं कृतम् ।

ते दृष्ट्वा वानराः सर्वे राक्षसान्युद्धकाङ्क्षिणः ॥ १७ ॥

मुमुचुर्विविधान्नादांस्तत्र रामस्य पश्यतः ।

ततोऽस्तमगमत्सूर्यः सन्ध्यया प्रतिरञ्जितः ।

पूर्णचन्द्रप्रदीप्ता च क्षपा समभिवर्तते ॥ १८ ॥

ततः स रामो हरिवाहिनीपति-

-र्विभीषणेन प्रतिनन्द्यसत्कृतः ।

सलक्ष्मणो यूथपयूथसंवृतः

सुवेलपृष्ठे न्यवसद्यथासुखम् ॥ १९ ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टत्रिंशः सर्गः ॥ ३८ ॥

valmiki ramayan yuddhakand adhyay 38